Atom Modellerinin Tarihsel Gelişimi Ve Atom Modelleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Atom Modellerinin Tarihsel Gelişimi Ve Atom Modelleri etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Ekim 2008 Cuma

Atom Modellerinin Tarihsel Gelişimi Ve Atom Modelleri

1. ATOM MODELLERİNİN TARİHİ GELİŞİMİ
Thomson Atom Modeli :
(1902) üzümlü kek şeklindeki atom modeli;

Thomson atom altı parçacıklar üzerinde çalışma­lar yaparken icat ettiği katot tüpü yardımıyla 1887 yılında elektronu keşfinden sonra kendi atom mo­delini ortaya attı. Thomson'a göre Atom dışı tamamen pozitif yüklü bir küre olup ve negatif yüklü olan elekt­ronlar ise kek içerisindeki gömülü üzümler gibi bu küre içerisine gömülmüş hâldedir.



Rutherford Atom Modeli:
(1911) güneş sistemine benzeyen atom modeli;

Thomson'm mode­line pek inanmayan Rutherford ün­lü alfa saçılması deneyi ile kimya tarihine nükleer atom kavramım so­karak yeni çığır aç­mıştır. İnce altın levhayı radyoaktif atomların yayınladıkları alfa ışınlarıyla bombardımana tabii tutan Lord Ernest Rutherford gözlemlerine ve deneyle­rinin sonuçlarına dayanarak, atomun Thomson tarafından hayâl edilmiş "fon statik topluluk olamayacağına hükmetti. Ve atomun yapısını, topta ge­zegenlerin Güneş'in etrafında gravitasyon kuvve­tinin etkisiyle dolandıkları gibi gibi elektronlum da pozitif yüklü bir çekirdeğin etrafında elektrik­sel çekim kuvvetinin etkisi alanda dolanmakta ol­duğu dinamik bir model olarak açıkladı.



Bohr Atom Modeli :
(1913) kuvantum teorisinin sahneye çıkışı;

Rutherford atom modeli üzerinde kafa yoran Dani­markalı fizikçi Niels Bohr, klasik fi­zik gereği çekir­değin etrafında dolanan elektronların ivmeli hare­ketlerinden dola­yı, enerji kaybederek çekirdeğe düşmeleri gerektiğini düşündü. Ama hiç de böyle olmamakta ve atom kararlılığını muhafaza etmektedir. Bohr atomun bu karalılığını;

1. Elektron hareketlerinin ancak belirli yörüngeler (enerji seviyeleri) üzerinde mümkün olmasıyla,

2. Elektronun, bir yörünge­den bir başkasına geçişini ise belirli bir miktarda (bir kuvantum miktarında) bir enerji kazanması­na (ya da kaybetmesine) bağlı olduğuna, ve

3. Bir atomda, elektronların daha da alana düşme­yecekleri bir en alt enerji düzeyinin var olmasıy­la açıklamaktadır.

Read more…